Καρκίνος Πέους

Καρκίνος του Πέους

Γενικά

Ο καρκίνος του πέους είναι ένας από τους σπανιότερους καρκίνους. Είναι ένας καρκίνος που εμφανίζεται σε πιο ηλικιωμένους άνδρες με τη μέση ηλικία εμφάνισης να είναι τα 60 έτη.

 

Παράγοντες κινδύνου – Προδιαθεσικοί Παράγοντες

Υπάρχουν διάφορες καταστάσεις που έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του πέους. Τέτοιες είναι οι εξής:

1. Κάποιες συγκεκριμένες ιατρικές καταστάσεις όπως τα κονδυλώματα του πέους, το χρόνιο εξάνθημα του πέους ή οι τραυματισμοί του πέους.
2. Η φίμωση
3. Η παχυσαρκία
4. Το κάπνισμα
5. Η φορεία HPV (το ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων)
6. HIV λοίμωξη
7. HIV λοίμωξη

 

Συμπτώματα – Διάγνωση – Πρόγνωση

Τα συνηθέστερα συμπτώματα με τα οποία εμφανίζονται ασθενής με καρκίνο του πέους είναι κάποια ψηλαφητή μάζα ή κάποιο έλκος του πέους ή κάποια δερματική αλλοίωση του πέους.
Αρκετά συχνά οι ασθενείς κατά τη διάγνωση της νόσου εμφανίζουν βουβωνική λεμφαδενοπάθεια ενώ οι απομακρυσμένες μεταστάσεις δεν είναι συχνές (σε κάτω από το 10% των περιπτώσεων).
Η διάγνωση γίνεται καταρχήν κλινικά από τον ουρολόγο συνήθως που θα εξετάσει μια τέτοια βλάβη και επιβεβαιώνεται από την ιστολογική εξέταση. Ο πιο συνήθης ιστολογικός τύπος καρκίνου του πέους είναι ο καρκίνος από πλάκωση κύτταρα. Για την ολοκλήρωση της διαγνωστικής προσέγγισης απαιτούνται και απεικονιστικές εξετάσεις (MRI κάτω κοιλίας, CT άνω κοιλίας και CT θώρακα).
Σημαντικό στοιχείο που καθορίζει και σε μεγάλο βαθμό την πρόγνωση της πορείας της νόσου είναι η παρουσία ή όχι βουβωνικής λεμφαδενικής νόσου.

 

Θεραπευτική Αντιμετώπιση

Σε αρχικά πολύ στάδια της νόσου με πολύ επιφανειακή νόσο η χειρουργική αφαίρεση της βλάβης ή τοπικο-περιοχικές θεραπείες (Laser) μπορεί να αποτελούν θεραπευτικές επιλογές. Ωστόσο ανάλογα με τα ιστολογικά χαρακτηριστικά του όγκου ακόμα και σε πολύ αρχικά στάδια της νόσου μπορεί να χρειαστεί μερική ή ακόμα και ολική αφαίρεση του πέους.
Σε πιο προχωρημένα στάδια τοπικό – περιοχικής νόσου η μερική ή ολική αφαίρεση του πέους μαζί με λεμφαδενικό καθαρισμό. Επίσης συχνά είναι απαραίτητη η χορήγηση επικουρικά χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας.
Σε μεταστατική νόσο έχει θέση μόνο η χορήγηση χημειοθεραπείας.